หลังจากที่หายไปนาน ได้เดินทางท่องเที่ยวไปหลายๆที่ ได้เปิดหูเปิดตา ไปกับแม่ได้รู้ว่าคุณแม่หาเงินให้เราใช้ยังไง แล้วก็ได้รักษาใจให้มีความหวังอยู่ได้ต่อไป เฮ้อออ

มีความสุขจังเลยยยยยยยยยยยยยยยยย

เล่นเกมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อิอิ

ไม่มีอะไร... แค่มาลาเฉยๆ

ก่อนอื่น...ขอใช้ชื่อตัวเองจริงๆ นิวไม่ได้หลอกลวงพี่ เพียงแต่ชื่ออ้นนั้น เป็นชื่อแฟนคนแรกที่นิวเล่าให้พี่ฟัง นิวใช้ในการเล่นเกมมานานแล้ว ตั้งแต่เรียนอยู่ปี3 ตอนนั้นยังเล่น RO อยู่พักหนึ่งก่อนไปเล่น TS ตอนเล่น TS ก็กลับมาใช้ชื่อนิว แต่โดนคนในเกมที่ไว้ใจหักหลัง เอาเบอร์โทรนิวไปแจกจ่ายให้คนทั้งเกม เลยคิดว่าจะไม่ใช้ชื่อตัวเองในการเล่นเกมอีก กลัวตัวเองเสียหาย เพราะกลัวโดนแกล้งไม่ดีๆอีก ...Email นี่ก็ใช้มาตั้งแต่ปี 3 นั่นแหละ ..นิวจะพยายามป้องกันตัวเองเสมอ ไม่เคยส่งไฟล์รูปให้ใครเลยสักคน... แต่ทำไมนิวส่งให้พี่ก็ไม่รู้ นิวส่งให้พี่ไปคนเดียวจริงๆ

กับแฟนคนแรกเค้าอายุน้อยกว่า นิวเลยคิดว่าไม่ลึกซึ้งมาก เพราะพอเค้ามีคนใหม่นิวก็ไม่เสียใจมากเท่าไหรและตัดใจได้ไว มันก็แค่ความรู้สึกว่าคนแรก น่าจะรักมาก แต่ไม่ใช่เลย...

นิวโทรไปร้องไห้กับพ่อหลายครั้ง นิวรู้พ่อเค้าก็ห่วงนิวมาก...แต่เค้าก็มีแม่ใหม่ นิวเองก็ไม่อยากรบกวนเค้ามากนัก นิวรู้แล้ว...ว่าพ่อกับแม่ทำไมถึงต้องเลิกกัน เพราะระหว่างนิวกับพี่โจก็เหมือนพ่อกับแม่นิว นิวไม่เกลียดแม่..เพราะพ่อนิวก็นิสัยเหมือนพี่โจเลย เวลาที่ครอบครัวเจอปัญหา พ่อจะเอาแต่เงียบ นิวรู้ ว่าพ่อเค้าก็อยากหาทางแก้ไขปัญหา แต่เค้าทำอะไรไม่ได้ดีไปกว่านี้ พ่อจึงทำได้แต่เงียบ... แม่ก็เอาแต่เรียกร้อง ว่าพ่อไม่ทำอะไร เอาแต่เงียบ ... นิวเหมือนแม่เลย... แล้วทั้งคู่ก็ต้องแยกกัน นิวรู้ว่าถึงแม่จะกลับมาอยู่กับพ่อ ...พ่อก็ไม่ดีกับแม่เหมือนเดิม เพราะนิวเคยเห็นแล้ว พ่อเอาแต่หงุดหงิดใส่แม่ เพราะความรู้สึกเดิมๆไม่มีเหลือให้แม่แล้ว... อ้นสงสารแม่... แต่อ้นก็เข้าใจพ่อกับแม่ดี... อืม ยังไงมันก็แค่เรื่องของเด็กบ้านนอกคนนึง ...ขอโทษที่เล่าเรื่องบ้าให้พี่ฟัง

นิวไม่เคยเป็นแบบนี้ ไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้ พี่เป็นคนแรกในชีวิตที่นิวรักมากมายและไม่อยากเสียพี่ไป นิวไม่เคยรู้สึกอบอุ่นแบบนี้มาก่อน เวลาที่นึกถึงตอนที่เราได้คุยกัน..นิวมีความสุขมาก แต่อยู่ๆมันก็มีความทุกข์แทรกเข้ามา นิวทำงานไม่ได้เลย นั่งเหม่อจนพี่ที่ทำงานเตือน ...นิวฟังเพลงที่เคยเอาไว้ในบอร์ด ก็ทำให้นึกถึงแต่เรื่องเก่าๆ แม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันในชีวิตจริง แต่นิวก็มีความสุขเหลือเกิน มันทำให้นิวยิ้มได้...แต่อยู่ดีๆนิวก็หัวเราะ..แล้วก็ร้องไห้ ...ร้องไปยิ้มไปไม่ต่างจากคนบ้าเลย พี่ๆเค้าว่านิวบ้าเหมือนกัน นิวออกไปพบลูกค้าอยู่ๆก็นั่งร้องไห้ จนพี่ๆต้องบอกให้นิวกลับก่อน ...นิวไม่อยากอยู่ไปวันๆ แล้วมีแต่ภาพพี่โจยิ้มให้เหมือนในภาพสติกเกอร์... นิวอยากหลับไปนานๆ แบบไม่ต้องคิดอะไรอีก นิวชอบคิดมาก...ว่าพี่จะไปมีใคร ...เพราะนิวรู้ตัวว่านิวไม่สวย นิวกลัวพี่ไปมีคนอื่นที่เค้าสวยกว่า... นิวกลัวนิวจะไม่สำคัญสำหรับพี่ เพราะพี่เฉยชา ...นิวไม่รู้ว่าเป็นอะไร มองตัวเองในกระจกทีไรต้องร้องไห้ทุกที นึกถึงความผิดที่ทำให้พี่เกลียดนิว ...นิวคงแก้ไขอะไรไม่ได้... แล้วนิวก็คิดว่ามันเป็นบทเรียนสำคัญในชีวิต....

นิวหวังไว้มาก... และมันอาจจะมากเกินไป ...นิวอยากอยู่เป็นคู่ชีวิตพี่โจ อยากเป็นแม่ที่ดีอยากมีลูกและครอบครัวกับพี่ ....อยากเป็นคนสำคัญเสมอ อยากให้พี่โจรัก อยากให้พี่โจเอาอกเอาใจ อยากไปเที่ยวชายทะเลกับพี่โจสองต่อสอง อยากไปดูพระอาทิตย์ลับของฟ้าริมทะเลสวยๆ ในหน้าร้อน อยากไปเที่ยวภูเขาสูงในหน้าหนาว อยากให้พี่โจกอดนิวแน่นๆ ...อยากไปติดฝนอยู่ที่บ้านเกิดพี่โจ... อยากให้พี่โจเดินจับมือพานิวเที่ยว อยากไปดูหนังทุกเรื่องทุกวัน...อยากนอนหนุนตักให้พี่โจลูปผมนิวเบาๆ เพราะมันทำให้นิวรู้สึกดี... อยากให้พี่โจหึงนิวมากๆ...เพราะมันทำให้นิวรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าสำหรับพี่มาก ...พี่อยากให้นิวทำกับข้าวเก่งๆ นิวก็ลองทำหลายอย่าง เดี๋ยวนี้นิวต้มจืดอร่อยนะ ...ไข่เจียวก็อร่อย... สุกกี้ก็ได้... สปาเก็ตตี้ได้นิดหน่อยแต่ไอกิ๊กบอกว่าไม่อร่อยเลย... นิวพยายามทำตัวให้ดี แม้บางครั้งจะหลุดเฟรมไปบ้าง แต่ไม่นานนิวก็จะกลับมาหาพี่เหมือนเดิม ...นิวศึกษานิสัยผู้ชาย ...เค้าบอกว่าผู้ชายไม่ชอบให้เราไปออกคำสั่งต่อหน้าเพื่อนเค้า...นิวก็ไม่เคยทำ นิวไม่เคยหักหน้าพี่ต่อหน้าเพื่อนๆ นิวเทิดทูนพี่ต่อหน้าเพื่อนๆพี่เสมอ ...นิวก็แค่หวังว่าพี่จะเข้าใจ...

หวังว่าพี่โจจะได้เจอ คนที่เค้าทำให้พี่มีความสุข และทำให้พี่รักเค้าได้อย่างสุดหัวใจ... ดูแลตัวเองมากๆนะ อย่าเล่นเกมดึกมาก มันไม่ดีต่อสุขภาพร่างกาย ...เดี๋ยวเป็นอะไรขึ้นมา นิวคงจะเป็นห่วงพี่มากจนใจจะขาดจริงๆ ...ฝากสวัสดีคุณพ่อคุณแม่พี่โจด้วย ...ถ้าชาติหน้ามีจริงๆ นิวขอ...เกิดมาเป็นคนดีของพี่โจคนเดียว...

ตั้งใจระบายทุกอย่างที่มีในใจออกมา 3 วันกับจดหมาย ความในใจของฉัน ...แต่ตอนนี้ มันไม่มีความหมายอะไรแล้ว เค้าไม่เห็นค่าเลยสักนิดเดียว...

"ความรัก"ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์มีอยู่มากมายราวกับว่าจะไม่มีวันหมด

แต่สิ่งที่มนุษย์มีอยู่จำกัดจนดูเหมือนคับแคบเห็นแก่ตัวก็คือ "ความอดทน"

ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้อง "อดทน" กับปัญหาต่างๆ รอบข้าง

. . เพื่อรักษาความรักนั้นไว้ให้ยั่งยืน

แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อใดที่สิ้นรัก เมื่อนั้น "ความอดทน" ก็หามีไม่

สิ่งใดที่เคยทนได้ ก็กลับแปรเปลี่ยนไป

สิ่งใดที่เคยเห็นดี เห็นชอบ กลับกลายเป็นขวางหูขวางตา

ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายหนึ่งกระทำต่อกันอย่างเสมอต้นเสมอปลาย

ท้ายที่สุดอีกฝ่ายหนึ่งก็ทอดทิ้งปล่อยให้ความรักนั้นต้องจบลง

บางครั้งความรักนั้นอาจจบลง ทั้งๆ ที่ความรู้สึกรักของเรายังมีอยู่เต็มหัวใจ

เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า . .

จนกระทั่ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไป...ไปทั้งที่ยัง "รัก"

เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บ ต้องช้ำ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง

"การจากไปในวันนี้เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ ในวันข้างหน้า" . .
อย่างนั้นไม่ใช่หรือ . .

หากรักแล้วต้องทนร้องไห้ไปตลอดชีวิต . .

คุณก็จะเจ็บเพราะความรักไปตลอดชีวิต

แต่หากคุณร้องไห้วันนี้ . . แม้จะเจ็บกว่า

แต่ก็จะเป็นความรู้สึกก็จะเจ็บไม่นาน ไม่กี่วันคุณก็ลืมไปเอง . .

สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับตัวเองแล้ว ว่าจะร้องไห้ไปตลอดชีวิต

หรือร้องไห้แค่วันนี้ แล้วยิ้มไปตลอดชีวิต . . .

www.teenee.com